Homeopatia jest O.K.

Homeopatia a homotoksykologia

Termin „homeopatia” jest bardzo często stosowany ogólnie - zazwyczaj mamy na myśli homeopatię klasyczną, ściśle nawiązującą do zasad twórcy homeopatii, Samuela Hahnemanna, wykorzystującą leki pojedyncze, dobrane do typu pacjenta. Jednakże współczesna homeopatia jest dziedziną o wielu twarzach – homeopatia kliniczna wykorzystuje złożone leki homeopatyczne, homotoksykologia zajmuje się działaniem toksyn w organizmie człowieka, a izopatia zwraca uwagę na rolę bakterii i grzybów w naszym ustroju.

Homeopatia jest metodą leczenia, która rozwija się od 1790 roku zgodnie z zasadą wprowadzoną przez Hahnemanna „similia similibus curantur” (podobne leczy się podobnym). Środki lecznicze stosowane w homeopatii powodują powstanie obrazu klinicznego choroby podobnego do wywołanego przez daną chorobę.

W homeopatii staramy się pobudzić organizm pacjenta do walki, samoobrony, samoregulacji. Nie wyręczamy organizmu w jego naturalnych funkcjach. Leki homeopatyczne dają choremu organizmowi ukierunkowany impuls, aby rozwinął własne siły obronne i uporządkował zakłóconą równowagę wewnętrzną - przyczynę choroby.

Homeopatia niesłusznie jest przypisywana medycynie alternatywnej. Stanowi bowiem integralną dziedzinę medycyny. Wyboru metody leczenia dokonuje lekarz, kierując się dobrem chorego.

Homotoksykologia kieruje się holistycznym (całościowym) spojrzeniem na pacjenta: „Każda choroba jest znaczącym narzędziem obronnym organizmu, próbą zrekompensowania zniszczeń dokonanych przez homotoksyny. Dlatego też wspieranie sił organizmu do eliminacji toksyn jest najbardziej skuteczną i najlepiej tolerowaną formą leczenia” – stwierdził dr Hans-Heinrich Reckeweg.

Homotoksykologia to nauka o homotoksynach – substancjach szkodliwych dla organizmu ludzkiego. Jest również nazywana nowoczesną homeopatią. Nauka ta jest rozwinięciem homeopatii i traktuje wszystkie choroby jako ściśle ukierunkowane procesy obronne przeciwko truciznom ludzkim, które powstają w organizmie, bądź są do niego wprowadzane. Wszystkie objawy chorobowe są więc następstwem działań obronnych ustroju skierowanych na eliminację homotoksyn. Ojcem homotoksykologii jest Hans-Heinrich Reckeweg.

Terapia antyhomotoksyczna jest pomostem pomiędzy alopatią, a homeopatią klasyczną. Homotoksykologia przyjęła bowiem kanony medycyny uniwersyteckiej w zakresie diagnostyki i terapii. Homotoksykologia akceptuje stosowanie w uzasadnionych przypadkach leków alopatycznych oraz równoległe podawanie ich z lekami biologicznymi. Ważne jest zawsze skrupulatne bilansowanie osiąganych doraźnie korzyści z kosztami biologicznymi ponoszonymi przez organizm pacjenta.

Leki antyhomotoksyczne

Dr Hans-Heinrich Reckeweg, dysponując bazą w postaci wykształcenia medycznego i wiedzą z zakresu homeopatii klasycznej, pracował nad nowymi lekami, opartymi na tradycji homeopatycznej, lecz łączącymi w sobie kilka substancji leczniczych (złożone leki homeopatyczne). Leki te zostały nazwane antyhomotoksycznymi, z uwagi na ich kluczowy cel – usuwanie toksyn z organizmu. Dziś już wiemy, iż leki te wspierają także system immunologiczny i poszczególne organy w ich funkcjach, a, jak wynika z badań klinicznych i codziennej praktyki lekarskiej, ich skuteczność jest porównywalna z lekami alopatycznymi.

W przeciwieństwie do homeopatii klasycznej, w której stosuje się pojedyncze leki, w leczeniu antyhomotoksycznym posługujemy się homeopatycznymi preparatami złożonymi (w jednym preparacie może być zawartych kilka środków leczniczych). Pojedyncze składniki zawarte w preparatach złożonych uzupełniają się i wzmacniają, przez co uzyskuje się szersze spektrum ich działania.

Leki firmy Heel zawierają różne substancje czynne pochodzenia roślinnego, mineralnego, zwierzęcego. Preparaty sporządzane są m.in. przez rozpuszczanie lub rozcieranie. Do rozpuszczania jest używany alkohol, który dobrze ekstrahuje substancje czynne (w przypadku substancji trudno rozpuszczalnej stosuje się rozcieranie z cukrem mlekowym w moździerzu). Po rozcieńczeniu lub roztarciu środek leczniczy poddaje się wstrząsaniu (inaczej - dynamizacji), czyli tzw. potencjonowaniu. Potencjonowana (w niskim stężeniu) substancja czynna jest bodźcem, który powoduje dodatkową mobilizację sił odpornościowych organizmu i aktywuje procesy zdrowienia. Leki antyhomotoksyczne są w stanie pobudzić układ obronny ustroju, który zneutralizuje i wydali szkodliwe dla zdrowia homotoksyny. Przywrócona zostanie w ten sposób naturalna równowaga organizmu.

Preparaty antyhomotoksyczne są produkowane przez firmę Heel zgodnie z wyznaczonymi przez Światową Organizację Zdrowia standardami GMP (Good Manufacturing Practice).